Fritz Otto Bernert, urodzony 6 marca 1893 roku w Raciborzu, był postacią, która w swoim życiu odgrywała istotną rolę jako wojskowy. Jako syn burmistrza Raciborza, wyróżniał się nie tylko pochodzeniem, ale także swoim zaangażowaniem w służbę wojskową.
Jako niemiecki żołnierz brał udział w I wojnie światowej, gdzie pełnił funkcję pilota. Jego życie ukończyło się tragicznie 18 października 1918 roku, gdyż zmarł w swoim rodzinnym mieście. Postać Bernerta przypomina nie tylko o osobistych dramatach tamtego okresu, ale także o losach wielu młodych mężczyzn, którzy w imię służby i patriotyzmu musieli stawić czoła groźnym wyzwaniom.
Młodość
Otto Bernert, urodzony 6 marca 1893 roku w Raciborzu, był synem Augusta Bernerta, wieloletniego burmistrza miasta. Swoje młodzieńcze lata spędził jako uczennik w Królewskim Gimnazjum Ewangelickim, gdzie z powodzeniem przystąpił do matury.
Otto miał jedno wielkie marzenie – pragnął zostać oficerem, co skłoniło go do decyzji o wstąpieniu po maturze do niemieckiej armii.
Kariera wojskowa
Fritz Otto Bernert rozpoczął swoją karierę wojskową w 173 lotaryńskim pułku piechoty, gdzie w 1912 roku uzyskał awans na stopień podporucznika. Po wybuchu I wojny światowej wziął udział w walkach na froncie zachodnim, gdzie objął dowództwo nad kompanią. Niestety, w 1914 roku doznał ciężkich ran, przez co nie mógł powrócić do czynnej służby frontowej.
Zmusiło go to do zmiany kierunku kariery i przeniesienia się do lotnictwa. Bez problemów przeszedł egzaminy, więc przez cały 1915 rok latał w samolotach obserwacyjnych. W 1916 roku rozpoczął intensywne przeszkolenie w szkołach lotniczych Halberstadt i Hanower, co pozwoliło mu zdobyć patent pilota samolotów myśliwskich. W sierpniu tego samego roku ponownie znalazł się na froncie zachodnim, walcząc jako pilot w 4 dywizjonie myśliwskim.
9 listopada 1916 roku okazał się przełomowy w jego karierze, gdy podczas starcia z przeciwnikiem udało mu się zestrzelić aż trzy wrogie samoloty. Jego umiejętności doceniono, gdy 1 marca 1917 roku pojawił się na oficjalnej liście najlepszych niemieckich pilotów z ośmioma zestrzeleniami na koncie.
W połowie 1917 roku, po osiągnięciu 22 zwycięstw w powietrzu, został odznaczony przez cesarza najwyższym wojskowym odznaczeniem – orderem Pour le Mérite oraz objął dowództwo nad Jagdstaffel 6. Po osiągnięciu 26 zestrzeleń, w trakcie przymusowego lądowania odniósł kolejne rany, ale po szybkim powrocie do zdrowia wznowił swój udział w walkach. W listopadzie 1917 roku figurował na liście najlepszych pilotów z 27 zestrzelonymi samolotami, zajmując miejsce zaraz za dwoma wybitnymi kapitanami – von Richthofenem i Bertholdem. Wkrótce potem objął dowództwo nad legendarnym dywizjonem Boelcke.
Schyłek życia
Wkrótce po swoim przeniesieniu do Berlina, Fritz Otto Bernert objął stanowisko inspektora lotniczego. 8 listopada 1917 roku otrzymał awans na stopień porucznika, co świadczy o jego wzrastających osiągnięciach wojskowych.
W 1918 roku ponownie wysłano go na front, gdzie wrócił do swojego dywizjonu. Do momentu zakończenia czynnej służby, osiągnął imponującą liczbę 27 zestrzeleń. Niestety, w końcowej fazie wojny jego zdrowie zaczęło się pogarszać, gdyż zachorował na grypę, a wkrótce potem zmagał się z poważnym zapaleniem płuc.
Fritz Otto Bernert zmarł 18 października 1918 roku w szpitalu miejskim w Raciborzu. Został pochowany na cmentarzu Jeruzalem, którego to grób przetrwał do dzisiaj, będąc świadectwem jego życia i poświęcenia.
Odznaczenia
Fritz Otto Bernert jest znanym osobą, która zdobyła uznanie za swoje osiągnięcia. Jego odznaczenia pokazują znaczenie, jakie miały jego działania.
- Pour le Mérite – 24 kwietnia 1917,
- Krzyż Żelazny I Klasy,
- Krzyż Żelazny II Klasy.
Pozostali ludzie w kategorii "Wojsko i służby mundurowe":
Jan Gray | Jan Grzonka (1893–1942) | Hugo Wilhelm von Abercron | Fryderyk Teodor Rossmann | Paweł Mateńczuk | Bogusław SmólskiOceń: Fritz Otto Bernert